De 10-minuten regel tegen uitstelgedrag

Het idee van de 10-minuten regel simpel: je zet een timer voor tien minuten en gaat dan aan de slag. Als de timer afgelopen is, beslis je of je doorgaat of niet. Je kunt er die gedoodverfde tegenstander uitstelgedrag mee tegengaan.

C’est le truc, die 10-minuten regel

Het is een regelrechte truc, want je brein wil zo graag dingen uitstellen. Da’s niemand vreemd. Met die 10-minuten regel kun toch klaarspelen dat je aan dingen begint en ook door wilt gaan. Het is heel vaak zo dat als je eenmaal bezig bent, het wel gaat. Maar dat eeuwige beginnen is zo moeilijk. Dus wat doe je: je vertelt je brein dat het maar 10 minuten hoeft te duren. Best kort, denkt je brein dan, daar ga ik wel mee akkoord. Voor je het weet denk je: goh, ik ben nu net begonnen, ik ga echt niet meer stoppen!

Our brain tricks us into avoiding doing what we should be doing because it realizes that the given task breeds discomfort. That’s why we procrastinate.

Omar Itani

Ook bij negatieve impulsen in te zetten

Omgekeerd werkt hij ook. Stel, je bent lekker bezig en je denkt: ik wil een groot stuk chocolade eten, of gaan zitten gamen. Wacht dan tien minuten. Als je dan nog steed zin hebt in gamen of chocolade, dan mag je het eten c.q. doen.

Oefening baart besliskunst

Oefening in deze 10-minuten regel baart dat je, naast het aanpakken van uitstelgedrag, ook beter wordt in het maken van afspraken met jezelf. Hoe vaker je hem toepast, hoe makkelijker het wordt beslissingen te maken over wat je gaat doen – puur voor jezelf dus! Bovendien kun je dan je tolerantie wat oprekken naar vijftien minuten of zelfs langer.

Meer lezen?

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Post comment